می دونستم که هرروز بخاطر دیدن من میاد  هرروز به یه بهونه ،یه روز گرفتن یخ،یه روز گرفتن نمک ، یه روز دیدن برادر

هربار که میومد گردن می کشید و تا منو نمی دید آروم نمی شد چشمهای کنجکاوش سیری نداشت و من تظاهر به ندیدنش میکردم نه مادر،نه برادر نه پدر همیشه مراقب هیچکدوم متوجه این نگاهها نمی شدند

هرروز موهامو یه جور درست میکردم یعنی مادر اینکارو میکرد چون میدونست عاشق این کارم و موهای خوشرنگم وقتی بافته میشد زیباتر میشد و قطعا اون هم خوشش میومد

خونه هامون چسبیده بود به هم و گهگاه که صدای خنده هاش یا دعواهاش با خواهر و برادرهاش میومد گوش میدادم چند باری هم صدای خواهشها و التماسهاش به مادرش بخاطر کتک نزدنش منو می خندوند باورم نمی شد که هنوز اونقدر بچه هست که کتک می خوره یا بهتر بگم التماس برای کتک نخوردن می کنه

درسش خوب بود و برادر می گفت در تعجبه که کی درس میخونه این پسر! مثل من شاگرد اول کلاس بود بعضی وقتها پرروبازی درمیاورد و میومد دفترهامو می گرفت آخه هم سن بودیم و من خطم خوب بود و سرکلاس حواسم جمع، دفتر رو میبرد و تا بیاره هزارتا فکر قشنگ میومد سراغم که چرا دفتر رو گرفته . بارها تصمیم گرفتم تو دفترم بنویسم که چقدر دوسش دارم ولی ترسیدم،ترسیدم کسی ببینه ترسیدم بهم بخنده

بزرگتر شدیم بی اونکه کلامی بین ما ردوبدل بشه یا نوشته ای. بهانه های دیدارهای ناگهانی کم و کمتر میشد آخه فریزر خریده بودند و یخ لازم نداشتند.می دونستم که بی تاب دیدنمه ولی من خیلی کم بیرون میرفتم فقط مدرسه می رفتم و برمی گشتم به همراه پدر همیشه مراقب و فرصتی برا اون نبود تا منو ببینه .دلتنگش بودم خیلی زیاد

هروقت هم که دیدمش زیباتر و جذابتر از روز قبل بود آروم نگاهم میکردم بدون حتی یک لبخند من هم زیبا شده بودم.مادر فهمیده بود به کسی دل بسته ام اما اصرار به دانستن نمی کرد کمکی نمی توانست بکند

تا اینکه آن بعداز ظهر گرم تابستان رسید و در آستانه در نمایان شد با هر بهانه ای بود خودم رو به او رسوندم خسته بودم از اینهمه دوری و باید می گفتم قبل از اینکه برادر بیاد .زیباتر و سرختر از روزهای قبل بود و او لبخندی زد و نگاهم کرد یادم افتاد روسری سرنکرده ام و سرخ شدم  کارت عروسیش را بغلم گذاشت و اروم گفت زیبا شده ای و رفت

یارای حرکت نداشتم ویلچر چنان سخت به زمین چسبیده بود که کاری نمیشد کرد و من چون همیشه به کمک احتیاج داشتم .برای اولین بار احساس کردم چقدر پاهایم را دوست دارم

قسم میخورم که او عاشقم بود قسم میخورم که مرا که میدید دستهایش می لرزید قسم میخورم که مرا می خواست

اندوه این زیبایی خفه ام کرده

خسته ام .خسته

 

 

 

پی نوشت:از مطالب وبلاگ قبلی بود.احساس کردم زیادی سوت و کور شده اینجا.فعلا که مغزم قفل هست