قهوه تلخ

ساکت!

chekchek — Mon, 26 Oct 2009 19:10:49 GMT

تا میام یه چیزی بنویسم می کوبی پشت دستم و اخم می کنی و برگه رو از زیر دستم می کشی بیرون.
هزاربار این حرفت رو مرور کردم با خودم: "یاغیش تازگی ها خیلی تنوع طلب شدی. برات خوب نیست"
نوشتن که ممنوع نیست. فکر که ممنوع نیست.هست؟

داستان قدیمی

chekchek — Fri, 16 Oct 2009 14:10:18 GMT

معلوم نیست قهریم یا آشتی. چیزی که معلومه ناراحتیم و حق به جانب .من از اینکه حرفمو قبول نکرده و اون از اینکه تو ذوقش زدم.

تماشاچی

chekchek — Fri, 16 Oct 2009 09:40:18 GMT

دارم میرم دیدن دوستم آخرین بار تو عروسیش دیدم که مثل ماه شده بود .فکر کنم بیشتر از همه خودش رقصید احتمالا"خیلی از مردهای توی مهمونی دلشون می خواست جای داماد بودند .

پی نوشت: می خواستم آرشیو نوشته هام کامل باشه برای همین این داستان تکراری رو گذاشتم اینجا. دوستانی که قبلا" خونده بودنش منو می بخشن حتما".

chekchek — Wed, 14 Oct 2009 07:40:18 GMT

داشتم برای دوستی داستانهای کوتاهم رو لیست میکردم متوجه شدم که هرچقدر از عمر این وبلاگ گذشته من کم کارتر و کم کارتر شده ام. چندماهی میشه که داستان ننوشته ام و مطلبی هم که نوشته ام یا بیشتر صحبتهای معمولی بوده یا نوشته هایی از جنس دلم که فقط برای چندلحظه آرامم کرده و بعد دوست داشته ام همه را حذف کنم.

باید مرور کنم دلیل این تعطیلی را.

یه چندتا از نوشته های قبلیم که در وبلاگ وحید نوشته بودم رو میخوام بیارمشون اینجا. فکر کرده بودم که همه رو دارم ولی درراستای پروسه پیداکردن نوشته هام چندتایی رو دیدم که دروبلاگم نیستند. میشه گفت اولین نوشته هام هستند. نخواستین میتونین نخونین چون خیلی خام هستن و فکر می کنم که خوشتون نمیاد ولی خب دیگه من دوسشون دارم.

3صبح

chekchek — Sat, 10 Oct 2009 13:40:18 GMT

بعد از مدتها میخوام امشب دعا کنم . دراخبار شنیدم که 3صبح قراره بهنود شجاعی رو اعدام کنند. دقیقا" نمیدونم چرا باید اعدام بشه ولی دقیقا" میدونم که چرا باید زنده بمونه. من دعا می کنم. دعا می کنم که قاضی پرونده تجدید نظر کنه. دعا می کنم وقتی زندانبان میخواد بره بهنود رو بیاره خواب بمونه و دیر بشه. دعا می کنم طناب اعدامش پاره بشه...

وقتی فکر می کنم ساعت 3صبح در خواب ناز هستم و طفلی که هنوز18سالش نشده بود که مرتکب اشتباه شده بود حالا وسط زمین و آسمون میخواد دست و پا بزنه...

یاد فیلم شهر زیبا افتادم .

خدایا کمکش کن

...

chekchek — Fri, 02 Oct 2009 16:18:14 GMT

قرار بود تاوان عصبانیتم رو اسفالت خیابون بده یا موتور داغون ماشینم ؟
مست نبودم اما هرکسی منو میدید غیر از اون فکر نمیکرد.نگاهی به آسمون بزرگش انداختم که ماه خوشگلش با من بازی بازی می کرد. این جور وقتها بزرگراهها جون میدن واسه عقده خالی کردن.برا دهن کجی به تمام مقرراتی که عین احمقها وقتهای خوشحالیم و نرمال بودنم رعایتشون می کنم.
ماشینهای زیادی از کنارم رد میشن و بوق میزنن.نمیدونم مثل من عصبانی هستن یا زیادی خوشحالن یا زیادی بیکار...گور بابای همه شون. شیشه رو بالا میدم و صدای موزیک رو میبرم بالا تا صدای پیشنهاد و مسخره بازی و متلک و... نشنوم. من اومدم تنها باشم.تنهایی داد بزنم. تنهایی گریه کنم.تنهایی عقده خالی کنم.

نظرخواهی

chekchek — Wed, 23 Sep 2009 20:23:50 GMT

آخه کسی نیست بگه بچه مگه مرض داری یه موسیقی برا وبلاگت میذاری که هروقت گوش میدی بق می کنی و یه گوشه میشینی؟ پاییز کم غم داره؟ کم غصه داره؟ که حالا این موسیقی...؟
عوضش می کنم. باور کنین.هرچند که از گوش دادن بهش سیر نمیشم.
میخوام داستان بنویسم اما از نوع بلندش.
میخوام داستان بنویسم از نوع واقعیش
شماها که منو می کشتین که داستانت واقعی بود یا نه و من هی قسم جلاله میخوردم که فقط سیاحت فکرم بودند ! میخوام داستان واقعی بنویسم.
یعنی میشه خاطره؟
نه خاطره نیست چون تغییراتی میدم. میخوام از عشق بنویسم. از عشقی که تجربه کرده بودم...
شاید هم فقط یه داستان بلند نوشتم.
نظرتون رو بهم بگین. یعنی اگه بخوام داستان بلند بنویسم و فصلهاشو جداجدا براتون پست کنم میخونین؟
باز هم دوسم دارین؟ بهتر بگم داستانهامو دوست دارین؟ یا ترجیح میدین سریع آخر داستان رو بدونین؟
.
از شنبه کلاسهام شروع میشه. خیلی خنده داره که این همه ذوق دارم. مگه نه؟

آغاز سرمستی

chekchek — Sun, 20 Sep 2009 18:17:43 GMT

پاییز اومد
با بوی بارون و هوای مه آلود و دلتنگیهای قشنگش
با بوی تند قهوه و دود سیگار تو عصرهای دل فریبش
سرماخوردگیم نمیتونه لذت بردنم از بارونهای اتفاقیش رو کم کنه. در بالکن همیشه تا آخر باز هست و باد لای پرده ها و ملافه های تختم می پیچه و من مست این همه زیبایی میشم.
هرشب کنار بزرگراه پیاده روی می کنم و چشمم رو میدوزم به اسمون و بلندبلند آواز میخونم و دوستم کورنومترش رو روشن می کنه تا تایم بگیره .قراره در دوازده دقیقه دوازده دور این مسیر رو طی کنه .من تازه کارم و بی استعداد. یادم میره حواسم به راه رفتنم باشه و عقب می مونم. تقصیر من نیست که این مسیر رو انتخاب کرده خب میگه باید مسیر صاف باشه بدون سربالایی و سرازیری . من هم باهاش موافقم چون اینطوری راحت تر میتونی اسمون رو نگاه کنی و نور ماشینها رو نبینی و حرفهای مسافرینش رو نشنوی.
پاییز اومد
با بوی عشق و مستی و تنهایی
دعوتتون می کنم به پیاده روی توی شبهای ملس پاییز
یادتون باشه اگه کنار بزرگراه دختری رو دیدین که پیاده روی می کنه بهش نخندین. چند متر جلوتر توقف کنین و شما هم کمی قدم بزنین.البته مزاحم دختر نشین چون اون تنها قدم زدن رو به هم صحبتی با هر بنی بشری ترجیح میده.
.
پاییز اومد و من دیوانه تر از قبل براتون خواهم نوشت.

شب قدر

chekchek — Tue, 08 Sep 2009 17:28:18 GMT

بعداز ظهر ملسی هست.کم کم پاییز داره خودی نشون میده.داره طنازیهاشو شروع می کنه و من هم که دیوانه وار دنبالش راه میفتم و بو می کشم. آخ که چه بوی خوبی داره...
کمی احساس سرماخوردگی می کنم.مال گرم و سرد شدن هوا هست لابد. سعی می کنم کمی بخوابم روی تخت ولو میشم. ناخوداگاه اتفاقات روز رو مرور می کنم.باید کمی بخوابم. وسوسه میشم در رو به بالکن رو باز کنم. نسیم خنکی میاد داخل و فکرهای خوب و بد رو باخودش میاره تو.غلتی می زنم و و طاقباز دراز می کشم. این حالت خوابیدنم نیست.اصولا" مچاله میشم موقع خوابیدن و وقتی طاقباز بخوابم یعنی اینکه فکرم درگیر هست.
درگیریهای قشنگی داشت این چندروزه اما حالا...
امشب شب قدر هست.اولین شب از شبهای قدری که زمانی حاضر بودم یکسالم رو بدم و یک شبش رو از دست ندم. یاد دانشگاه میفتم.به شبهای قدری که با بچه ها می رفتیم مسجد دانشگاه. وای چه حالی داشت.چقدر گریه می کردم و چقدر سبک میشدم.تازه بعدش هم می گفتم گناهانم بخشیده شدند و برای همینه که اینقدر آروم شدم. یاد شبهای قدری میفتم که مهدیه رو از دست نمیدادم و باید شب بیست و یکم مهدیه تهران می بودم...
خوش به حال کسانی که از اول تو خط این حرفها نبودند. خوش به حال اونهایی که از اول به این کارها می خندیدند...
خوش به حال اونهایی که هنوز میرن دنبال شبهای قدر و نوشته شدن سرنوشتشون.خوش به حال اونهایی که هنوز گریه می کنند و میخوان از امامشون که ببخشتشون. خوش به حال اونهایی که بک یا الله میگن هنوز.
خوش به حال اونهایی که تا حاجتشون رو نگیرن بالحجه گفتنشون قطع نمیشه و نمیشینن رو زمین...
و من.
من که به همه چیز شک کرده ام چه کنم؟ مثل قبلم باشم؟ که به همه .همه رو بی خیال. به خودم ثابت کنم که اعتقادم رو از بزرگان نگرفته بودم که حالا که حقیر شده اند از دست بدمش؟ یا همه رو بریزم دور و از نو بسازم؟
سخته. سخته همه چیز بشکنه. سخته آینه اعتقاداتت بشکنه و سعی کنی از نو به هم بچسبونیش. ببینیش تکه ای از آینه هست یا نه؟ سخته کنارهم گذاشتنشون. سخته از نو ساختنشون.
.
خوش به حال اونهایی که گمراه هستند و از گمراهیشون لذت میبرند.خوش به حال اونهایی که صراط مستقیم رو طی می کنند و لذت می برن...
اعتقاداتم رو زیرورو می کنم و یه دعا از توشون می کشم بیرون.دوست داشتین آمین بگین
خدایا مارابه راه راست هدایت فرما. راه کسانی که به آنها نعمت داده ای و نه راه کسانی که بر آنها غضب کرده ای و نه راه گمراهان.
این هم دعای شب قدر من

روابط بین الملل

chekchek — Thu, 27 Aug 2009 17:55:16 GMT

کارشناسی ارشد قبول شدم.

خوشحالم.

قراره درسهایی رو بخونم که دوسش دارم. داره اتفاقات خوب خوب میفته.

مرسی خدا